Ise od czasów najdawniejszych do dziś

Japończycy ostrzegali nas, że trzeci dzień naszego pobytu w Ise będzie zapewne  jednym z najcięższych. Nie wierzyłam, bo w końcu jak ciężkie mogą być tylko cztery wykłady zaplanowane na ten czas? Cóż… powiem tylko, że bardzo.

Wszystkie wykłady były bardzo ciekawe, ale przebywanie w sali, gdy wszystkie opisywane obiekty są niemal na wyciągnięcie ręki, jest trochę deprymujące. Ale rzeczywiście warto najpierw poznać ich historie, by wiedzieć na co warto zwrócić uwagę podczas zwiedzania.

Pierwszy wykład dotyczył promocji miasta Ise w Japonii i na świecie. Misja podjęta przez władze miasta ponad dziesięć lat temu zdecydowanie przynosi efekty skoro siedem lat w trakcie pierwszego wyjazdu do Japonii ja także odwiedziłam Ise. 🙂

20170222_093927.jpg

Jednym z pomysłów, który ma zachęcić turystów do odwiedzenia Ise jest wytworzenie lokalnej „maskotki”, słodkiej postaci, która będzie powszechnie kojarzona z danym miejscem, miastem, prefekturą. W Ise jest to Hanaterasu. Jej imię pochodzi ze skrzyżowania słów hana, czyli po japońsku kwiat; oraz Amaterasu, czyli imienia bogini czczonej w Naiku, jednym z dwóch najważniejszych chramów należących do Ise Jingu (o którym więcej jutro).

indeks

Hanaterasu 🙂

Natomiast do polityki zachęcania turystów z zagranicy należy także nasz program. Stąd nasza aktywność na blogach i w mediach społecznościowych. Mamy zachęcać Was do odwiedzenia Ise. I muszę przyznać, że naprawdę warto to zrobić. 😉

W trakcie tego wykładu otrzymaliśmy też kolejne prezenty i broszury. Między innymi była to plakietka, którą nosili podróżnicy w trakcie Okage Mairi (おかげまいり), czyli pielgrzymki do Ise właśnie.

Ja jednak najbardziej ucieszyłam się z albumu Goshuinchō (ご朱印帳), czyli pustego albumu służącego do zbierania pieczątek i kaligrafii w świątyniach shintō (można zbierać je także w świątyniach buddyjskich, ale zalecane jest by mieć wtedy drugie oddzielne Goshuinchō). Pierwszą pieczątkę mamy dostać już jutro. 🙂 Ten prezent naprawdę niezwykle mnie zachwycił, bo zawsze chciałam mieć taki album, ale nigdy nie wiedziałam jak się za to zabrać. Dzień wcześniej nawet rozmawiałam z profesorem Sano na ten temat. 😀

16910662_10211175826413677_982774681_o

Kolory idealnie trafione w mój gust. 😀

Drugi i  trzeci wykład poświęcone były historii samego miasta Ise, od czasów najdawniejszych do dzisiaj. Bardzo ciekawe, ale i zaskakujące było porównanie Ise do Watykanu. Tego się raczej nie spodziewałam…

20170222_115218

W przerwie między zajęciami mieliśmy kolejną okazję do zjedzenia lunchu w uniwersyteckiej stołówce. Dzisiejszy udon także był pysznym daniem. A to wszystko zasługa Pań na poniższym zdjęciu.

20170221_121851

20170222_122609

Ostatni, czwarty wykład tego dnia dotyczył relacji religii shintō z bushidō. Przy tej okazji chciałabym pokrótce opowiedzieć czym jest religia shintō. “Droga bogów” to rdzennie japoński system wierzeń, charakteryzujący się wiarą w około  osiem milionów bóstw, duchów nazywanych kami. Obowiązkiem wyznawcy shintō jest indywidualna modlitwa oraz celebrowanie rytuałów w świątyniach takich jak Ise Jingu. Świątynie shintoistyczne zawsze mają przed wejściem bramę torii po czym można łatwo odróżnić je od świątyń buddyjskich.

img_1751

Wykład profesora Kanno (菅野) dokładnie opisał po angielsku mój kolega Bert na swoim blogu.

https://isenoberuto.wordpress.com/2017/02/22/sai-and-tama-or-the-uniqueness-of-japan/

Bardzo polecam tę lekturę. 🙂

20170222_153601

Po wykładach, znów wybrałyśmy się z Magdą na spacer: tym razem śladami dawnego Ise. Niedaleko Uniwersytetu Kogakkan znajduje się bowiem… zabytkowa studzienka kanalizacyjna. 😀

20170222_161556.jpg

Jest ona zabytkiem unikatowym w skali całego kraju ponieważ zachowana jest na niej dawna nazwa miasta Ise, czyli Ujiyamada (宇治山田). Nazwa ta stanowi zlepek dwóch określeń miast przyświątynnych utworzonych wokół Naiku i Geku (dwóch najważniejszych chramów Ise Jinguu, o których posty wkleję już niedługo, obiecuje). Miasta zaczerpnęły te miana od władających nimi rodów: przy Naiku od rodziny Uji, przy Geku od rodu Yamada.  Miasto, które obecnie znamy jako Ise, nazywane było tak do 1955 roku. W dalszym ciągu zresztą określenie to funkcjonuje także w nazwie stacji kolejowej.

W Japonii zbieranie zdjęć studzienek kanalizacyjnych funkcjonuje jako hobby i zabytkowa studzienka w Ise przyciąga wielu wielbicieli tego zajęcia. Dlatego zamieszczam także zdjęcia nowych studzienek z Ise. W sumie są bardzo ładne. Jednak ja chyba dalej pozostanę przy zbieraniu wpisów w Goshuinchō. 😉

16910920_10211175939696509_371784148_o

A na deser zdjęcie mojej kolacji. 😀 :*

20170222_190621.jpg

Do zobaczenia!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s